Oferta stojaków na przestrzeni lat się rozwijała. Na początku wykonywane były ze stopów aluminium o średnicy wejścia 50 mm, później rozpoczęto wprowadzać stojaki o średnicy wejściowej 80 mm. Duże instalacje wodne mogą posiadać wejście DN 100. Stojaki posiadają jedną lub dwie nasady typu STORZ (wyjściowe) o wielkościach 52 (C) lub 75 (B). Konfiguracje, zatem są dość spore. Najpopularniejszym stojakiem jest model stojak DN 80 B/BB. To stojak z podwójnym wyjściem o średnicy 75, sprawdza się w wielu przypadkach, pozwala na swobodne korzystanie z infrastruktury technicznej - wodnej.

Podział stojaków hydrantowych:
a) w zależności od zastosowanego materiału:
- z rurą aluminiową - antykorozyjne, nie potrzeba stosować dodatkowych zabezpieczeń
- z rurą stalową - wymagane jest stosowanie dodatkowego zabezpieczenia przed korozją
b) w zależności od liczby nasad wyjściowych:-
stojak pojedynczy - wybór 52 lub 75
- stojak podwójny - dwa wyjścia tego samego rodzaju
c) w zależności od wielkości nasad wyjściowych:-
52 - wyjście zakończone nasadą strażacką 52, szybkozłącze
- 75 - wyjście zakończone nasadą strażacką 75, szybkozłącze
d) w zależności od zastosowanych zaworów:
- z zaworami grzybkowymi - pozwalające na szybkie otwarcie lub zamknięcie
- bez zaworów
e) W zależności od średnicy wejścia (przekrój rury): DN 100, DN 80, DN 50

Stojak hydrantowy zbudowany jest z rury i dwóch (lub jednego) zaworów, zakończonych nasadami 75 lub 52. W dolnej części rury stojaka hydrantowego znajduje się stopka z podkładką uszczelniającą i gwintem na rurze, na którym znajduje się nakrętka motylkowa do szybkiego połączenia z przyłączem hydrantu podziemnego przystosowanego do zamocowania stojaka. Do dokręcenia stojaka na hydrant podziemny służy dwuramienna dźwignia, połączona z górnym końcem rury stojaka. Do kompletu można stosować klucze strażackie: klucz do hydrantu podziemnego z wymiennymi końcówkami.